ว่าด้วย post เขียนนิยายตอนจบ (2) เกิดจะมีภาคต่อขึ้นมาอย่างงงๆค่ะ ไม่ใช่ภาคต่อของนิยายนะคะ เพราะนิยายยังคืบคลานไปสู่ตอนจบอย่างละมุนละม่อมสุดๆ
กระนั้นแล้วรู้ไหมว่าระหว่างการเดินทางไปสู่ตอนจบที่แสนชื่นมื่นของพระเอกนางเอกนั้น ชีวิตของผู้เขียนมีแต่คราบน้ำตา โฮๆๆๆ 5555 อันนี้เป็นตลกร้ายในชีวิตที่ได้พบเจอกับช่วงดิ่งอีกแล้ว (แค่นี้ยังดำดิ่งไม่พอใช่ไหม)
ทำไงดีที่ชีวิตคนเขียนกำลังเศร้า แต่ดันต้องรีดเอาความหวานและความฉ่ำให้สุดจากหัวใจออกมาให้คนอ่านได้อ่าน
ช่างเป็นงานที่ตรงกันข้ามเสียจริงๆค่ะ
ความเศร้าก็ต้องเก็บเอาไว้ งานต้องมาก่อน5555 ชีวิตคนเราสวมหมวกหลายใบพร้อมๆกัน คนหนึ่งคนเป็นทั้งเจ้านาย เป็นลูกน้อง เป็นครอบครัว และเป็นอีกหลายอย่าง เหมือนผู้เขียนที่กำลังเป็นนักเขียน พร้อมกับเป็นเจ้าของแมว5555
เรื่องแมวป่วยติดเชื้อบาดทะยัก (Feline Tetanus) ยังไม่จบสิ้นความวุ่นวาย ผ่านมาแล้ว 20 กว่าวัน น้องแมวอาการดีขึ้น ขาเริ่มจะงอได้ ผู้เขียนพาไปพบแพทย์ระบบประสาทโดยตรง พอหมอจับขาน้องให้งอ แล้วขาก็งอได้จริง เท่านั้นแหละค่ะ ผู้เขียนน้ำตาซึม คิดในใจว่า แมวฉันไม่ต้องเป็นอัมพาตแล้ว ดีใจจัง
คือถ้าน้องเป็นอัมพาตนี่เรื่องจะยาวและแย่กว่านี้มากค่ะ เอาแค่ว่าเป็นทุพพลภาพชั่วคราว ไม่ใช่การทุพพลภาพสิ้นเชิงถาวรก็ถือว่าเป็นโชคของเจ้าของและแมว เหมือนเคยทำบุญ (หรือกรรม) มาร่วมกัน ดันมาเป็นโรคที่พบได้ยากกกกกมาก
ผู้เขียนบ่นให้เพื่อนฟัง เพื่อนยังบอกว่าแบบนี้เรียกว่า โชคร้าย แบบว่ากำหนดมาที่ผู้เขียนโดยเฉพาะ เหมือนเป็นผู้ที่สวรรค์เลือกแล้ว ว่าต้องเจอเหตุการณ์นี้5555
เหมือนดีใจที่แมวมีแนวโน้มหายป่วยได้ แต่พอหันมองค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น ก็เครียดล่ะค่ะ ทั้งเครียดไปด้วยเศร้าไปด้วยปนๆกัน เอาเป็นว่าช่วงชีวิตมีเคราะห์ก็ต้องอดทน ไหนจะนิยายก็เขียนไม่จบซะที 5555ใกล้เต็มทีแล้วค่าาาคุณนักอ่านทั้งหลาย ปูเสื่อรอเลยยยย
ตอนที่ 77 ผู้เขียนได้ upload ไปเรียบร้อยแล้ว ตอนที่ 78 กำลังบ่มเพาะอยู่ค่าาา
ใครอยากเสพความหวานฉ่ำก็ไปตามลิงค์ด้านล่างเลยนะคะ ปล่อยให้อ่านกันแบบชิลล์ไปจนจบ เมื่ออีบุ๊คทำเสร็จก็คิดว่าคงจะปิดอ่านฟรีตามธรรมเนียมค่ะ (ก็เดี๊ยวไม่มีใครอุดหนุนอีบุ๊คเล่มสมบูรณ์ อิอิ)
📱 อ่านบนมือถือ ใน ReadAWrite: คลิกที่นี่
📱 อ่านบนมือถือ ใน Dek-D: คลิกที่นี่
📱 อ่านบนมือถือ ใน ธัญวลัย: คลิกที่นี่
ทั้งนี้ทั้งนั้นกว่าจะเขียนจนจบได้ชีวิตก็ต้องเผชิญกับอะไรมากมายระหว่างทาง เมื่อเริ่มมองเห็นฝั่งแล้ว (ว่าเขียนจบไปได้อีกเรื่องแล้วโว้ยยย) ก็รู้สึกว่าเวลาที่ผ่านไปช่างมีค่าค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
